Küçük Şeylere Neden Bu Kadar Öfkeleniyorum? — Terapist Notu

Küçük şeylere neden bu kadar öfkeleniyorum?

Kısa cevap: Çoğu zaman öfke, aslında o küçük olayla ilgili değildir. Trafikte kornaya yüklenmek, dağınık bir masaya patlamak ya da bir mesaja sertçe cevap vermek çoğunlukla altta biriken yorgunluğun, kaygının veya görülmeme duygusunun dışa vurumudur. Tetikleyen küçüktür; ama tepkinin büyüklüğü, uzun süredir taşıdığınız yükü gösterir.

Seansa geldiğinizde sık duyduğum bir cümle var: “En sevdiğim insanlara bağırıyorum, sonra pişman oluyorum.” Benim gözlemlediğim şu: öfke bir kusur değil, bir sinyaldir. Bedeniniz size bir sınırın aşıldığını, bir ihtiyacın karşılanmadığını söyler.

Öfke bedende nasıl birikir?

Öfke çoğu zaman ani gelmez; katman katman yükselir. Çene kasılır, omuzlar gerilir, kalp hızlanır. Bu bedensel işaretleri fark etmek, patlamadan önce durabilmenin ilk adımıdır. Kadıköy’deki kliniğimde danışanlarla önce bu erken sinyalleri tanımaya çalışıyoruz.

Berkay Ateş’in klinik gözlemi

Bağdat Caddesi’ndeki seanslarda öfkeyle gelen çoğu kişinin aslında tükenmiş olduğunu görüyorum. Uyku düzeni bozulmuş, kendine ayıracak zaman kalmamıştır. Öfkeyi bastırmak yerine anlamak, onu yönetmenin kanıta dayalı yoludur. Bilişsel davranışçı yaklaşımlar ve duygu düzenleme çalışmaları bu süreçte destek sunar.

Ne zaman destek almalı?

Öfkeniz ilişkilerinize zarar veriyorsa, iş ve aile hayatınızı etkiliyorsa ya da her patlamadan sonra kendinizi suçlu hissediyorsanız, bir uzmanla çalışmak süreci kolaylaştırır. Anadolu Yakası’nda yüz yüze veya online olarak bireysel terapi görüşmelerine başlayabilir, dilerseniz Kadıköy’de bir psikolog ile tanışabilirsiniz.